| Bilgi
Toplumu Hizmetlerinin Bazı Hukuki Yönleri ve Özellikle İç Pazarda
Elektronik Ticaret Konusunda 8 Haziran 2000 tarihli 2000/31/AT
sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi ("Elektronik
Ticaret Konusunda Direktif")
Topluluk
Resmi Gazetesi No: L 178, 17.07.2000 ss.0001-0016
AVRUPA
PARLAMENTOSU VE AVRUPA BİRLİĞİ KONSEYİ,
Avrupa
Topluluğunu Kuran Antlaşmayı ve özellikle bu Antlaşmanın 47/2,
55 ve 95. maddelerini göz önünde bulundurarak,
Komisyon'un önerisini,
Ekonomik ve Sosyal Komitenin görüşünü göz önünde bulundurarak,
Antlaşmanın 251. Maddesinde öngörülen prosedür uyarınca hareket
ederek,
Aşağıdaki
konuları dikkate alarak:
1)Avrupa
Birliği Avrupa devletleri ve halkları arasında herzaman daha
sıkı bağlar kurmayı ve ekonomik sosyal ilerlemeyi gerçekleştirmeyi
hedeflemiştir. Antlaşmanın (Topluluğu Kuran Antlaşma)14/2.
maddesi uyarınca iç pazar, içinde malların, hizmetlerin serbestçe
dolaştığı ve hizmetlerin serbest ediminin gerçekleştirildiği,
sınırların kaldırıldığı bir iç alandır. Bilgi toplumu hizmetlerinin,
bu sınırların kaldırıldığı iç alanda geliştirilmesi de Avrupa
halklarını bölen engellerin kaldırılması için önemli bir araçtır.
2)Bilgi
toplumunda elektronik ticaretin gelişmesi, Topluluk içinde
ve özellikle de küçük ve orta ölçekli işletmeler için iş imkanlarının
artırılması açısından çok önemli fırsatlar sunmaktadır. Bu
durum, Avrupa işletmelerinin ekonomik büyümelerini, araştırma
geliştirme yatırımlarını kolaylaştıracak ve aynı zamanda herkesin
Internete erişimine bağlı olarak Avrupa işletmelerinin rekabet
gücünü artırabilecektir.
3)
Avrupa vatandaşları ve Avrupalı kullanıcıların, elektronik
ticaretin sınır tanımadan sağladığı imkanlardan tam olarak
yararlanabilmeleri için Topluluk hukuku ve Topluluk hukuk
düzeni önemli bir kazanım sağlamaktadır. Bu bağlamda söz konusu
direktif, bilgi toplumu hizmetlerinin gerçekleştirilmesinde
sınırların kaldırıldığı gerçek bir iç alan oluşturulabilmesi
için Topluluk hukukunun oldukça ileri bir düzeyde entegrasyonunu
hedeflemektedir.
4)Elektronik
ticaretin iç pazardan tam olarak yararlanmasını sağlamak ve
televizyon yayınları hakkında Üye Devletlerin idari işlemleri,
kanun ve tüzük hükümlerinin koordinasyonu konusunu düzenleyen
3 Ekim 1989 tarih, 89/552/AET Konsey direktifinin öngördüğü
gibi yüksek düzeyde bir Topluluk bütünleşmesinin sağlanması
çok önemli bir önceliktir.
5)Topluluk
içinde bilgi toplumu hizmetlerinin gelişimi, iç pazarın iyi
işlemesini güçleştiren bazı hukuki engellerle sınırlandırılmıştır.
Hukuki düzenlemelerdeki farklılıklardan ve bu hizmetlere uygulanan
ulusal kuralların hukuki belirsizliğinden doğan bu engeller,
hizmet edimi ve yerleşme serbestilerini daha az çekici kılmaktadır.
Bu alanlarla ilgili hukuki düzenleme ve koordinasyon çalışması
yapılmaması durumunda, bahsettiğimiz bu engeller Topluluk
Adalet Divanı içtihatlarıyla da desteklenecektir. Hukuki belirsizlikler,
üye devletlerin, diğer bir üye devletten gelen bu hizmetleri
kontrol edebilmesi durumunda varlığını devam ettirecektir.
6)Topluluk
hedefleri, Kurucu Antlaşmanın 43, 49. maddeleri ve ilgili
ikincil hukuk normları ışığında söz konusu engellerin, bazı
ulusal hukuk düzenlemelerinin koordinasyonu ve bazı hukuk
kavramlarının Topluluk düzeyinde açıklığa kavuşturulması yoluyla
iç pazarın iyi işleyişinin sağlanması amacına yönelik olarak
ortadan kaldırılması gereklidir. İç pazarla ilgili ortaya
çıkan sorunların bazı spesifik yönlerini ele alan bu direktif,
Antlaşmanın 5. maddesinde hükme bağlanan yetki ikamesi (sübsidiarite)
prensibine saygı gösterilmesi kuralıyla tam olarak uyum içindedir.
7)Hukuki
güvence ve tüketicinin korunması amacıyla bu dürektif iç pazarda
elektronik ticaret konusunun bazı hukuki yönlerini kapsayacak
açık ve genel bir çerçeve oluşturmalıdır.
8)Söz
konusu direktifin amacı, üye ülkeler arasında bilgi toplumu
hizmetlerinin serbest dolaşımını sağlayacak hukuki bir çerçeve
oluşturmaktır. Bu direktif üye ülkeler arasında ceza hukuku
alanına giren düzenlemelerin uyumlaştırılması konusunu kapsamamaktadır.
9)Bilgi
toplumu hizmetlerinin serbest dolaşımı pek çok durumda, tüm
üye devletler tarafından onaylanmış bulunan İnsan hakları
ve Temel Özgürlüklerin Korunması Konvansiyonunun 10/1. maddesinde
öngörülen ifade özgürlüğü gibi genel prensiplerin, Topluluk
hukukuna spesifik yansıması şeklinde ortaya çıkabilecektir.
Bu nedenle bilgi toplumu hizmetlerinin sağlanmasına yönelik
direktifler, bu madde ışığında söz konusu eylemlerin özgürce
yapılmasını garanti altına alacak nitelikte olmalıdır. Bu
konuda tek sınırlama aynı maddenin 2. paragrafı ve Antlaşmanın
46/1. maddesi çerçevesinde öngörülmüştür ve ayrıca söz konusu
direktif, ifade özgürlüğü konusunda ulusal temel kural ve
ilkelere halel getirmez.
10)Orantılılık
ilkesine uygun olarak, bu direktifde öngörülen önlemler, sadece
iç pazarın iyi işlemesi amacına ulaşılmasıyla sınırlı tutulmuştur.
Direktif, Topluluk düzeyinde müdahale edilmesi gerektiği durumlarda
ve elektronik ticaret için gerçek anlamda sınırların kalktığı
bir iç alanın garanti altına alınması için, küçüklerin, insan
onurunun, tüketicinin ve halk sağlığının korunması başta olmak
üzere genel çıkarların korunmasını en üst düzeyde sağlayacak
düzenlemeler öngörmelidir. Antlaşmanın 152. maddesi uyarınca,
kamu sağlığının korunması diğer Topluluk politikalarının önamli
bir tamamlayıcısıdır.
11)Söz
konusu direktif, Topluluk hukuk düzenlemeleri ile garanti
altına alınan özellikle kamu sağlığı ve tüketici hakları başta
olmak üzere, varolan koruma mekanizmalarına halel getirmez.
Diğerleri yanısıra, "tüketicilerle yapılan sözleşmelerde
hakkaniyete uymayan hükümler hakkında 93/13/AET sayılı ve
5 Nisan 1993 tarihli Konsey direktifi ve Uzak mesafeli sözleşmelerde
tüketicinin korunması hakkında 97/7/AT sayılı ve 20 Mayıs
1997 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifi, borçler
hukuku alanında tüketicinin korunması için temel unsurları
teşkil etmektedir. Söz konusu direktifler tüm hükümleriyle,
bilgi toplumu hizmetlerine de uygulanabilecektir. Bilgi toplumu
hizmetlerine uygulanabilecek olan söz konusu Topluluk müktesebatı
kapsamında şu Topluluk hukuku düzenlemeleri de yer almaktadır:
"Yanıltıcı ve Mukayese Yaratan Reklamlar hakkında 84/450/AET
sayılı ve 10 Eylül 1984 tarihli Konsey direktifi"; "Tüketici
Kredileriyle ilgili Üye Devlet Hukuk Düzenlemelerinin ve İdari
Düzenlemelerin Yakınlaştırılması hakkında 87/102/AET sayılı
ve 22 Aralık 1986 tarihli Konsey direktifi"; "Menkul
Kıymetler Alanına Giren Yatırım Hizmetleri hakkında 93/22/AET
sayılı ve 10 Mayıs 1993 tarihli Konsey direktifi"; "Paket
Turlar, Seyahat Organizasyonları hakkında 90/314/AET sayılı
ve 13 Haziran 1990 tarihli Konsey direktifi"; ".Tüketiciye
Sunulan Ürünlerin Fiyatlarının Belirtilmesiyle İlgili Tüketicinin
Korunması Düzenlemeleri hakkında 98/6/AT sayılı ve 16 Şubat
1998 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifi";
"Mallarla ilgili Genel Emniyet Düzenlemeleri hakkında
92/59/AET sayılı ve 29 Haziran 1992 tarihli Konsey direktifi";
"Devre Mülk Sözleşmelerinde Devre Mülk Sahibinin Korunması
hakkında 94/47/AT sayılı ve 26 Ekim 1994 tarihli Avrupa Parlamentosu
ve Konsey direktifi"; "Tüketici Haklarının Korunması
hakkında 98/27/AT sayılı ve 19 Mayıs 1998 tarihli Avrupa Parlamentosu
ve Konsey direktifi"; "Hatalı (Ayıplı) Mal Sorumluluğu
hakkında 85/374/AET sayılı ve 25 Temmuz 1985 tarihli Konsey
direktifi"; "Tüketim Mallarının Garantisi ve Satışla
ilgili bazı Yönleri hakkında 1999/44/AT sayılı ve 25 Mayıs
1999 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifi";
"Tüketiciye Yönelik Uzak Mesafeli Finans Hizmetleri Satışı
hakkında Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktif tasarısı"
ve "İlaçlarla ilgili Reklamlar hakkında 92/28/AET sayılı
ve 31 Mart 1992 tarihli Konsey direktifi". Söz konusu
direktif, ayrıca, iç Pazar kapsamında kabul edilen "Tütün
Ürünleri konusunda Reklam ve Sponsorlukla ilgili Üye Ülkeler
Hukuki ve İdari Düzenlemelerinin Yakınlaştırılması hakkında
98/43/AT sayılı ve 6 Temmuz 1998 tarihli Avrupa Parlamentosu
ve Konsey direktifi"ne veya kamu sağlığıyla ilgili diğer
direktif hükümlerine halel getirmez. Söz konusu direktif,
yukarıda sayılan diğer direktiflerin ve özellikle 97/7/AT
sayılı direktifin öngördüğü bilgi verme gerekliliklerini tamamlar.
12)Söz
konusu direktifin uygulanma alanından, şu an için Antlaşma
ve varolan ikincil Topluluk hukuku çerçevesinde garanti altına
alınmamış alanlardaki hizmetlerin serbest edimini dışlamak
gerekmektedir. Bu dışlama, iç pazarın iyi işleyişi için gerekli
olan muhtemel hukuksal araçlara engel oluşturmamalıdır. Vergi,
özellikle söz konusu direktifle öngörülen çok sayıdaki hizmet
kapsamında alınan katma değer vergisi, bu direktifin uygulanma
alanı dışında tutulmalıdır.
13)Söz
konusu direktif mali yükümlülükler konusunda kurallar koymayı
hedeflememektedir. Ayrıca bu direktifin, elektronik ticaretin
vergilendirilmesiyle ilgili Topluluk enstrümanları geliştirmek
gibi bir amacı da söz konusu değildir.
14)Kişisel
verilerin işlenmesi konusuyla ilgili olarak özel kişilerin
korunması, sadece 95/46/AT sayılı ve 24 Ekim 1995 tarihli
"Kişisel verilerin kullanılması konusunda özel kişilerin
korunması ve bu verilerin serbest dolaşımı" hakkında
Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifince ve 97/66/AT sayılı
ve 15 Aralık 1997 tarihli "kişisel dataların işlenmesi
ve telekomünikasyon sektöründe özel yaşamın korunması"
hakkında Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifiyle düzenlenecektir.
Bu iki direktif bilgi toplumu hizmetleri için de aynı şekilde
geçerlidir. Bu iki direktif halihazırda kişisel veriler konusunda
Topluluk hukuku alanında bir çerçeve oluşturmaktadır ve bu
nedenle bu konuların söz konusu direktif içinde de, iç pazarın
iyi işleyişinin sağlanması ve kişisel dataların üye devletler
arasında serbest dolaşımıyla ilgili olarak tekrar ele alınmasına
gerek yoktur. Bu direktifin uygulanmaya konması ve uygulanması,
kişisel verilerin korunması konusuyla ilgili ilkelere uygun
olmalıdır. Söz konusu direktif, Internet gibi ortak şebekelerin
kullanılmasını engelleyemez.
15)İletişimin
gizliliği, 97/66/AT sayılı direktifin 5. maddesiyle garanti
altına laınmıştır. Bu direktif hükümleri doğrultusunda üye
devletler bu tür iletişim alanında gönderen ve alanlar dışında
her türlü hukuka aykırı dinleme ve müdahale eylemini yasaklamalıdır.
Bu konunun tek istisnası, bu eylemlerin yasal şekilde izin
alınarak yapılması durumlarıdır.
16)Bu
direktifin uygulanma alanının dışında tutulacak olan para
oyunları; parasal kazanma veya kaybetme üstüne kurulu şans
oyunları; sadece çekilişler ve bahis oyunlarıyla sınırlıdır.
Dolayısıyla, bir malın veya hizmetin satışını teşvik amacıyla
yapılan ve ödemelerin de eğer söz konusuysa, bu mal veya hizmeti
almakla sınırlı şekilde yapıldığı yarışmalar ve promosyona
dayalı oyunlar bu kapsamda sayılmazlar.
17)Bilgi
toplumu hizmetleri kavramının tanımı Topluluk Hukukunda zaten
mevcuttur. Söz konusu tanım, "Teknik standartlar, düzenlemeler
ve bilgi toplumu hizmetleriyle ilgili kurallar konusunda bilgilenme
süreci" hakkında 98/34/AT sayılı ve 22 Haziran 1998 tarihli
Avrupa Parlamentosu ve Konsey direktifi ile "Şartlı erişimden
oluşan ya da şartlı erişime dayanan hizmetlerin hukuken korunması"
hakkında 98/84/AT sayılı ve 20 Kasım 1998 tarihli Avrupa Parlamentosu
ve Konsey direktifinde yer almaktadır. Bu tanım, ücret karşılığı,
elektronik ekipmanlarla bir işleme tabi tutulmak suretiyle
uzak mesafeli olarak yapılanlar (sayısal sıkıştırma-kompresyon-
da dahil olmak üzere) ve de hizmeti alacak kişinin talebi
üzerine verilerin depolanması (saklanması) şeklinde sağlanan
tüm hizmetleri kapsamaktadır. 98/34/AT sayılı direktifin V.
ekinde yer alan hizmetler listesinde bulunan ve veri işlenmesi
ile depolanması niteliği taşımayan hizmetler, bu tanım kapsamı
dışında kabul edilmektedir.
18)Bilgi
toplumu hizmetleri on-line nitelikte olmak üzere çok geniş
bir ekonomik faaliyet alanını kapsar.Bu hizmetler özellikle
malların on-line satışını içermektedir. Bu malların teslimi
veya off-line hizmet sunumu, kapsam dışında kabul edilmektedir.Bilgi
toplumu hizmetleri sadece on-line sözleşme yapılmasıyla da
sınırlı değildir. Ekonomi ile ilgili bir faaliyet alanı oluşturduğu
ölçüde, ücret karşılığı olmayan ancak on-line bilgi sunma
esasına dayanan veya ticari iletişimle ilgili olan ya da araştırmacılara
verilere erişim ve bu verileri alma olanağı sağlayan hizmetler
de bu kapsamda kabul edilir. Bilgi toplumu hizmetleri aynı
zamanda, iletişim şebekesine erişim olanağı veren veya hizmet
alanlar tarafından sağlanan bilgileri tutan bir iletişim ağı
yoluyla bilgi iletişimi konusunda nakil hizmetlerini de içermektedir.
89/552/AET sayılı direktifle hükme bağlanan konular çerçevesinde
düzenlenen televizyon hizmetleri ve de bu hizmetin radyo dalgaları
yoluyla yayınlanması bilgi toplumu hizmetleri kapsamında kabul
edilmez; zira bu hizmetler bireysel talebe karşılık olarak
sunulmamaktadır. Buna karşılık, bir noktadan diğer bir noktaya
nakledilen, talebe bağlı video veya elektronik ileti (e-mail,
elektronik posta) yoluyla ticari iletişim sağlanması bilgi
toplumu hizmetleri kapsamında kabul edilir. Özel kişilerin
kendi ticari, mesleki ya da iş amaçları dışında elektronik
ileti göndermesi ya da kullandıkları benzeri diğer bireysel
iletişim araçları, (bu kişiler arasında sözleşme imzalama
amacıyla kullanılması da dahil olmak üzere) bilgi toplumu
hizmetleri kapsamı dışında kabul edilir. Bir işverenle işçisi
arasındaki sözleşmeyle kurulan ilişki, bilgi toplumu hizmeti
kabul edilemez. Ayrıca şirket hesaplarının denetimi ya da
bir hastanın fiziksel olarak incelenmesini gerektiren tıbbi
muayene gibi, niteliği gereği uzak mesafeli ve elektronik
araçlarla yerine getirilemeyecek işlemler, bilgi toplumu hizmeti
sayılamazlar.
19)Hizmet
sunanın kuruluş yeri (merkezi), Topluluk Adalet Divanı'nın
içtihat hukukuna göre belirlenecektir. Buna göre kuruluş yeri
(merkezi) kavramı, bir ekonomik aktivitenin, yerleşik bir
merkez kanalıyla, belirlenmemiş bir süre için gerçek anlamda
sürdürülmesini gerektirmektedir. Bu gereklilik, bir şirketin
belirli bir süre için kurulmuş olması durumunda da gerçekleştirilmiş
kabul edilir. Bir Internet sitesi aracılığıyla hizmet sağlayan
bir şirketin kuruluş yeri (merkezi), bu siteye teknolojik
destek sağlayan altyapının bulunduğu yer ya da bu siteye erişimin
mümkün olduğu yer değil, söz konusu şirketin ekonomik faaliyetini
yürüttüğü yerdir. Bir hizmet sunucunun birden fazla kuruluş
yeri (merkezi) olması durumunda, bu merkezlerin hangisinden,
söz konusu hizmetin sunulduğunun saptanması önemlidir. Bu
merkezlerden hangisinde söz konusu hizmetin sunulduğunun saptanmasının
güç olduğu durumlarda, söz konusu spesifik hizmetle ilgili
olarak hizmet sunucunun sahip olduğu merkez dikkate alınacaktır.
20)
"Hizmeti alan kişi" tanımı, internet gibi açık şebekeler
üzerinden bilgi sağlayan kişiler ve kişisel ya da mesleki
amaçlarla Internet üzerinde bilgi arayanlar dahil olmak üzere,
bilgi toplumu hizmetlerinin her türlü kullanımını kapsar.
21)Koordinasyon
sağlanan söz konusu alanın boyutu, Topluluğun ilerde bilgi
toplumu hizmetleriyle ilgili yapacağı uyumlaştırma çalışmalarına
ve Topluluk Hukukuyla uyumlu şekilde ilerde kabul edilecek
ulusal düzeydeki yasal düzenlemelere halel getirmez. Koordinasyonu
sağlanan alan, sadece on-line aktivitelerle ilgili hukuksal
gereklilikleri içerir. Bunlar on-line bilgi sağlama, on-line
reklam faaliyetleri, on-line alışveriş, on-line sözleşme gibi
faaliyet alanlarıdır. Bu alanlar, güvenlikle ilgili standartlar,
etiketleme konusundaki zorunluluklar ya da malların sorumluluğu
gibi Üye Devletlerin mallar konusundaki hukuki yükümlülükleriyle,
medikal ürünlerin dağıtımı da dahil olmak üzere, malların
taşınması veya teslimiyle ilgili Üye Devlet hukuksal yükümlülüklerini
kapsamaz. Koordinasyon sağlanan bu alan, sanat eserleri gibi
bazı mallarla ilgili olarak kamu otoriteleri tarafından şufa
(pre-emption) (öncelik) hakkının kullanılması konusunu da
kapsamaz.
22)Bilgi
toplumu hizmetleri, kamu çıkarının etkili şekilde korunması
ilkesi doğrultusunda söz konusu faaliyetin kaynağında denetlenecektir.
Bu amaçla yetkili makamın, sadece kendi vatandaşları ya da
ülkesi için değil tüm Topluluk vatandaşları için bu koruma
görevini yerine getirmesinin garanti altına alınması zorunludur.
Üye devletler arasında karşılıklı güvenin geliştirilmesi için,
hizmetin çıktığı (kaynaklandığı) Üye Devletin bu sorumluluğu
açıkça belirlemesi zorunludur. Ayrıca hizmet sunma serbestisinin
etkili şekilde garanti altına alınması ve hizmet sunan ve
alanların hukuki güvencesinin sağlanması için, bilgi toplumu
hizmetleri prensip itibariyle, hizmet sunanın yerleşik olduğu
Üye Devlet hukukuna tâbidir.
23)Bu
direktif, yasalar çatışması konusunda yeni uluslararası özel
hukuk kuralları koymayı ya da Adalet Divanı'nın yetkisine
giren konuları düzenlemeyi amaçlamamaktadır. Buna karşılık,
uluslararası özel hukuk kurallarıyla saptanmış olan uygulamadki
hukuksal düzenlemeler, bu direktifte öngörüldüğü şekliyle
bilgi toplumu hizmetlerinin serbest edimini kısıtlamamalıdır.
24)Bu
direktif çerçevesinde ve bilgi toplumu hizmetlerinin kaynağında
denetimi ilkesiyle birlikte bu direktifte belirtilen koşullar
altında, Üye Devletlerin bilgi toplumu hizmetlerinin serbest
dolaşımını kısıtlayıcı önlemler alması meşrudur.
25)Hukuk
mahkemeleri dahil olmak üzere özel hukuk alanıyla ilgili faaliyet
gösteren ulusal mahkemeler, bu direktifte belirtilen şartlar
çerçevesinde bilgi toplumu hizmetlerinin serbest ediminden
sapma niteliği gösteren önlemler kabul edebilirler.
26)Üye
Devletler, bu direktifte sayılan koşullarla uyumlu olmak şartıyla,
ceza hukuku ve kriminal suça yönelik soruşturma, adli kovuşturma
için gerekli olan tüm kriminal prosedürlerle ilgili ulusal
kuralları Komisyona bildirmeksizin uygulayabilirler.
27)Bu
direktif, gelecekte "tüketiciye yönelik finansal hizmetlerin
uzak mesafeli pazarlanması" konusunda çıkartılacak olan
Konsey ve Avrupa Parlamentosu direktifiyle birlikte, finansal
hizmetlerin on-line edimi için hukuksal bir çerçeve yaratılmasına
katkı sağlayacaktır. Bu direktif, özellikle finansal alandaki
işleyiş kurallarının uyumlaştırılması konusu başta olmak üzere
finansal hizmetler konusunda ilerde ortaya çıkacak girişimleri
bağlamaz. Üye Devletlerin, bu direktifle belirlenen şartlar
ve bazı koşullar altında ve tüketicinin korunması amacıyla
bilgi toplumu hizmetlerinin serbest edimini kısıtlama olanağı,
özellikle yatırımcıları korumak amacıyla finansal hizmetler
alanında kabul edilen önlemleri de kapsamaktadır.
28)Üye
Devletlerin, bilgi toplumu hizmetleriyle ilgili faaliyetlere
erişim konusunda ön izin getirmeme yükümlülüğü, posta hizmetlerini
düzenleyen "Topluluğun posta hizmetleriyle ilgili iç
pazarının gelişimi için ortak kurallar" konusundaki 97/67/AT
sayılı ve 15 Aralık 1997 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konsey
direktifi ve elektronik posta mesajının basılması sonrasında
fiziksel teslimatına dayanan hizmetin kalitesinin artırılması
konularını kapsamaz ve özellikle elektronik imza ile sertifikasyon
hizmetlerinin edimi konusunda ihtiyari akreditasyon rejimlerini
etkilemez.
29)Ticari
iletişim, bilgi toplumu hizmetlerinin finansmanı ve yeni pek
çok ücretsiz hizmetin gelişimi için çok önemlidir. Tüketicinin
korunması ve anlaşmalara bağlılık açısından, indirimler, promosyona
yönelik yarışma ve oyunlar dahil olmak üzere ticari iletişim
şeffaflık konusundaki pek çok yükümlülüğe uygun olmak durumundadır.
Bu yükümlülükler 97/7/AT sayılı direktife halel getirmez.
Bu direktif 98/43/AT sayılı direktif başta olmak üzere ticari
iletişimle ilgili mevcut yükümlülükleri etkilememelidir.
30)Elektronik
posta yoluyla talep olmaksızın ticari mesaj gönderilmesi,
tüketiciler ve bilgi toplumu hizmeti sunucuları için istenmeyen
bir durum olabilir ve interaktif ağın düzgün akışını engelleyebilir.
Bazı talep olmaksızın yapılan ticari mesaj biçimlerinin, alıcı
tarafından onaylanması konusu bu direktifle düzenlenmemiş,
ancak özellikle 97/7/AT ve 97/66/AT sayılı direktiflerle düzenlenmiştir.
Talep olmaksızın yapılan ticari iletişime izin veren Üye Devletlerde
filtreleme süreçleri oluşturulması teşvik edilmeli ve kolaylaştırılmalıdır.
Buna ilave olarak talep olmaksızın iletişimi örgütleyen ticari
toplulukların her durumda saydamlığı artırmak ve bu girişimlerin
işleyişini kolaylaştırmak için açıkça tanımlanması gerekir.
Elektronik posta ile talep olmaksızın yapılan ticari haberleşme
alıcı için ek haberleşme maliyetleriyle sonuçlanmamalıdır.
31)Alıcının
önceden izni olmaksızın, ülkelerinde yerleşik hizmet sunucular
kanalıyla talep olmadan mesaj gönderimine izin veren Üye Devletler,
hizmet sunucuların kayıtlı üyeleriyle düzenli olarak danışmalarda
bulunmalı ve bu tür mesajlar almak istemeyen özel kişilerin
kendini bu sistemin dışına çıkarma imkanını sağlamalıdır.
32)Topluluk
içinde sınıraşan hizmetlerin gelişiminin önündeki engelleri
kaldırmak ve Topluluk tarafından düzenlenmiş mesleklerin mensuplarının
Internet üzerinden arzda bulunabilmelerinin gerçekleştirilmesi
için, tüketicinin korunması ve kamu sağlığının, Topluluk düzeyinde
garanti altına alınması konusunda bu mesleklerle ilgili kurallara
riayet edilmesi zorunludur. Topluluk düzeyindeki işleyiş kuralları,
ticari iletişime uygulanacak deontolojik kuralların belirlenmesi
için en güzel enstrümanları oluşturmaktadır. Bu kuralların,
mesleki örgütler ve derneklerin özerkliğine halel getirilmeksizin,
bu konuyla ilgili olarak düzenlenmesi, ya da gereken durumlarda
adaptasyonu gereklidir.
33)Bu
direktif, düzenlenmiş mesleklerle ilgili olarak, Topluluk
hukuku ve ulusal hukuku, bu alanda uygulanacak uyumlu kurallar
bütününü de korumak suretiyle tamamlamaktadır.
34)Tüm
Üye Devletler, elektronik yöntemlerle yapılmış sözleşmelerin
kullanılmasını zora sokacak zorunluluklar özellikle de şekilsel
zorunluluklar içeren mevzuatlarını değiştirecektir.Bu tür
bir değişiklik yapılmasını gerektiren mevzuatın incelenmesi
sistematik olarak yapılacak ve sözleşmelerin arşivlenmesi
de dahil olmak üzere sözleşme sürecinin tüm akdi hükümlerini
ve aşamalarını ele alacak şekilde gerçekleştirilecektir. Bu
işlem sonucunda elektronik yöntemlerle sözleşme akdedilmesi
mümkün hale gelmelidir. Elektronik imzanın hukuki etkileri
konusu "elektronik imza için Topluluk Çerçevesi"
hakkında 1999/93/AT sayılı ve 13 Aralık 1999 tarihli Avrupa
Parlamentosu ve Konsey Direktifinin düzenleme alanını teşkil
etmektedir. Alındı onayı (iadeli taahütlü gibi) bir hizmet
sunucu tarafından ücretli bir on-line hizmet şeklinde verilebilir.
35)Bu
direktif, Üye Devletlerin, özellikle elektronik imza konusundaki
zorunluluklar da gözönünde bulundurularak elektronik araçlar
aracılığıyla sözleşmelerde genel ya da özel hukuksal şartlar
belirlemesi ya da bunların uygulanmasına devam edilmesi imkanını
ortadan kaldırmaz.
36)Üye
Devletler, yasalar gereği olarak mahkemelerin, kamu otoritelerinin
ya da kamu otoritesi kullanan mesleklerin müdahelesini gerektiren
sözleşmeler konusunda elektronik sözleşmelerin kullanılmasını
sınırlandırma yetkisini saklı tutar. Bu yetki, üçüncü taraflar
üzerinde etki yaratmak için mahkemelerin, kamu otoritelerinin
ya da kamu otoritesi kullanan mesleklerin müdahalesini gerektiren
sözleşmeleri ve de kanunla noter onayı zorunluluğu getirlmiş
olan sözleşmeleri kapsamaktadır.
37)Elektronik
sözleşmelerin kullanılmasının önündeki engellerin kaldırılması
konusundaki Üye Devletler yükümlülüğü, sadece hukuksal gerekliliklerden
kaynaklanan engelleri kapsamakta ve bazı durumlarda elektronik
aracıların kullanılmasının imkansızlığından kaynaklanan uygulamadaki
engelleri içermemektedir.
38)Üye
Devletlerin, elektronik sözleşmelerin kullanımı önündeki engellerin
kaldırılması yükümlülüğü, Topluluk hukukunda hükme bağlanan,
sözleşmelerin hukuki gereklilikleriyle uyumlu şekilde gerçekleştirilecektir.
39)Elektronik
haberleşme veya bu direktifle hükme bağlanan eşdeğer nitelikte
bireysel iletişim yöntemleri kullanılarak yapılan sözleşme
hükümlerinin, sağlanacak bilgiler ve sipariş verilmesi konularındaki
istisnaları, bilgi toplumu hizmeti sunucuları tarafından bu
hükümlerin by-pass edilmesi amacıyla kullanılamayacaktır.
40)Gerek
üye devletlerin mevzuatları, gerekse aracı olarak görev yapan
hizmet sunucuların sorumluluğuyla ilgili içtihat hukukundaki
mevcut ve ortaya çıkabilecek farklılıklar, özellikle sınıraşan
hizmetlerin gelişmesini engelleyerek ve rekabetin bozulmasına
yol açarak iç pazarın düzgün bir şekilde işleyişini engellemektedir.
Belirli koşullar altında, hizmet sunucular yasadışı aktiviteleri
önlemek veya durdurmak yönünde hareket etmekle yükümlülerdir.
Bu direktif, yasadışı bilgiye ulaşımı ortadan kaldırmak ve
olanaksız kılmak için gerekli olan güvenli ve hızlı yolları
geliştirmek için uygun bir zemin oluşturacaktır.Bu tip mekanizmalar
tüm tarafların ihtiyari olarak katılacağı anlaşmalar yoluyla
gelitirilebilir ve bu tip mekanizmalar, Üye Devletler tarafından
teşvik edilmelidir. Bu tip usullerin kabul edilmesi ve uygulanması,
bilgi toplumu hizmetlerini sağlayan tüm tarafların çıkarınadır.
Bu direktifin sorumluluğa ilişkin hükümleri, 95/46/AT ve 97/66/AT
sayılı direktiflerle düzenlenen sınırlamalar içinde, farklı
ilgili taraflarca, dijital teknolojinin olanaklı kıldığı teknik
koruma tanımlama sistemlerinin, teknik gözetim araçlarının
etkili işleyişini ve gelişimini engellememelidir.
41)Söz
konusu direktif bu konuyla ilgili farklı çıkarlar arasında
denge sağlamakta ve şirketler tarafından kabul edilecek kurallar
ve anlaşmalara temel teşkil edecek ilkeleri belirleyecektir.
42)Bu
direktifle öngörülen sorumluluklardan muaf tutulma konusu,
sadece hizmet sunucuların faaliyetlerinin bilgi toplumu çerçevesinde
işletim ve üçüncü tarafların transmisyonun daha etkili olması
amacıyla bilgi sağladığı ve bunların iletildiği veya stoklandığı
iletişim şebekelerine erişim konularındaki teknik süreçlerle
sınırlı olduğu örnekleri kapsamaktadır.
43)Bir
hizmet sunucu, iletilen bilgiyle ilişkisi olmadığı durumlarda,
"basit iletim" (mere conduit) ve "caching"
olarak adlandırılan stoklama çeşidinden muaf tutulma hakkına
sahip olacaktır. Bu durum diğer unsurların yanısıra, hizmet
sunucunun ilettiği bilgilerde değişiklik yapmamasını gerektirmektedir.
Bu gereksinim, aktarımın içerdiği bilgilerin bütünlüğünün
değiştirilmediği ölçüde, iletim sırasında ortaya çıkacak teknik
nitelikli manipülasyonları kapsamaz.
44)Eğer
bir hizmet sunucu, hizmetini alanlardan biriyle, "mere
conduit" ve "caching"in ötesine geçecek şekilde
kanundışı bir hareket için bilerek işbirliğine girerse, bu
tip aktiviteler için öngörülen sorumluluklardan muaf tutulma
hakkından faydalanamaz.
45)Aracı
hizmet sunucuların, bu direktifle oluşturulan sorumluluklarının
sınırlandırılması çeşitli türdeki durdurucu kararlara başvurma
imkanını etkilemez. Bu durdurucu etki doğuran kararlar, özellikle
mahkeme veya kamu otoritesinin, kanundışı bilgilerin ortadan
kaldırılması ya da bunlara erişimin imkansız hale getirilmesi
de dahil olmak üzere, herhangi bir ihlalin önlenmesi veya
sona erdirilmesine ilişkin kararlarını içerebilir.
46)Sorumluluğun
sınırlandırılmasından yararlanmak amacıyla, bilgi stoklamayla
sınırlı bir fonksiyona sahip olan bir bilgi toplumu hizmeti
sunucusu, yasadışı nitelikte faaliyetlerin farkına varır veya
bu faaliyetlerden haberdar olur olmaz, bu tür bilgiye erişimi
ortadan kaldırmak veya imkansız hale getirmek için derhal
harekete geçecektir. Bu tür bilgilerin kaldırılması veya erişiminin
imkansız kılınması, ifade hürriyeti ilkesi ışığında ve bu
amaçla ulusal düzeyde kabul edilmiş süreçler çerçevesinde
yerine getirilecektir. Bu direktif Üye Devletlerin, bu bilgiyi
kaldırma veya bilgiye erişimi imkansız kılma yönünde bir eylemde
bulunmaları öncesinde, yerine getirilmesi gereken özel düzenlemeler
öngörme yetkisini ortadan kaldırmaz.
47)Üye
Devletlerin hizmet sunuculara, takip yükümlülüğü yüklemesinin
yasaklanması sadece genel nitelikli yükümlülükler için söz
konusudur. Bu durum spesifik bir olayda söz konusu olacak
izleme yükümlülüğünü kapsamaz ve özellikle de ulusal otoritelerin
ulusal mevzuatları çerçevesinde alacakları kararlara engel
teşkil etmez.
48)Bu
direktif Üye Devletlerin, hizmet sunuculardan, bazı kanun
dışı faaliyet türlerini tespit etmek ve önlemek için, ulusal
mevzuatlarında da tanımlanmış olan ve onlardan beklenen tedbirler
çerçevesinde hareket etmelerini isteme olanağını ortadan kaldırmaz.
49)Üye
Devletler ve Komisyon davranış (işleyiş) kurallarının (codes
of conduct) belirlenmesini teşvik etmelidir. Bu durum söz
konusu kuralların isteğe bağlı olması niteliğini ve ilgili
taraflar için serbest şekilde bu kurallara katılma veya katılmama
konusunda karar verme imkanını ortadan kaldırmaz.
50)Telif
hakları ve bilgi toplumunda söz konusu olan ilgili diğer hakların
bazı veçheleri konusunda uyumlaştırma yapılması hakkında önerilen
direktif ve bu direktifin, telif hakları ve diğer ilgili hakların
ihlali durumunda aracılar açısından doğacak sorumluluk konusunda,
Topluluk düzeyinde net bir hukuksal çerçeve sağlamak amacıyla
aynı zamanda yürürlüğe girmesi çok önemli bir hususdur.
51)Her
Üye Devletten, gereken her durumda, uyuşmazlıkların yargı
dışı yollarla (adli yol dışında) (out-of-court) elektronik
ortamda çözümüyle ilgili yöntemlerin kullanılmasını zora sokabilecek
tüm hukuki düzenlemeleri değiştirmesi istenebilecektir. Bu
değiştirme işleminin sonucu, hukuksal alanda ve uygulama alanında
bu tür uyuşmazlıkların çözümü yöntemlerinin, sınırötesi örnekler
de dahil olmak üzere, gerçek anlamda ve etkili şekilde kullanılmasını
mümkün kılacak nitelikte olmalıdır.
52)İç
pazarın sağladığı özgürlüklerin etkili şekilde uygulanması,
zarar görenlerin uyuşmazlıkların çözümü mekanizmalarına başvurmalarının
garanti altına alınmasını gerektirmektedir. Bilgi toplumu
hizmetleri çerçevesinde ortaya çıkabilecek zararlar, hızlılık
derecesi ve coğrafi genişlik özelliklerine sahip bulunmaktadır.
Bu spesifik özellikler ve tarafların birbirine karşı duymaları
gereken karşılıklı güvenin ulusal otoritelerce zarara uğratılmamasının
garanti altına alınması ihtiyacı ışığında, bu direktif Üye
Devletleri uygun hukuki başvuru yollarının sağlanmasına davet
etmektedir. Üye Devletler, uygun elektronik araçlarla gerçekleştirilecek
hukuki prosedürlere erişimi sağlama gereğini değerlendirmeye
almalıdırlar.
53)Bilgi
toplumu hizmetlerine uygulanacak 98/27/AT sayılı direktif,
tüketicilerin toplu çıkarlarını korumayı hedefleyen askıya
alma mekanizmalarını öngörmektedir. Bu mekanizmalar, tüketicilerin
oldukça ileri bir düzeyde korunmasını sağlayarak bilgi toplumu
hizmetlerinin serbest dolaşımına katkıda bulunacaktır.
54)Bu
direktif altında sağlanan yaptırımlar ulusal hukuk tarafından
konulan tüm diğer yaptırım ve telafi yollarına halel getirmez.
Üye Devletler, bu direktife uygun olarak kabul edilmiş olan
ulusal tedbirlere uyulmamasına karşılık cezai yaptırımlar
uygulamak zorunda değildirler.
55)Bu
direktif, tüketicilerin yaptığı sözleşmelerden doğan yükümlülüklerden
doğan hukuku etkilemez. Bu bağlamda söz konusu direktif, tüketicinin
ikamet adresinin bulunduğu Üye Devlet hukukundan kaynaklanan
akdi yükümlülükler konusundaki emredici hükümlerin sağladığı
korunmadan mahrum bırakılması sonucunu doğuramaz.
56)Bu
direktifle getirilen düzenlemeler sonucunda, tüketiciler tarafından
akdedilen sözleşmelerden doğan yükümlülüklerden sapma teşkil
edecek durumların ortaya çıkmasında, söz konusu sapma hükümleri,
söz konusu sözleşmeyi akdetme konusundaki kararı esastan etkileyecek
nitelikteki tüketici hakları da dahil olmak üzere, sözleşmenin
içeriğine ilişkin önemli unsurlar hakkındaki bilgileri kapsayacak
şekilde yorumlanmalıdır.
57)Bir
Üye Devlet, yapılan faaliyetin tümüyle veya esas itibariyle
kendi ülkesine yönelik olması, hizmet sunucunun şirket merkezi
seçimini bu ülke yetki alanı dışına çıkmak amacıyla yapmış
olması durumunda, başka bir Üye Devlette yerleşik hizmet sunucuya
karşı da, Topluluk Adalet Divanı içtihadı doğrultusunda tedbir
alma hakkını saklı tutar.
58)Bu
direktif, üçüncü ülkelerde yerleşik hizmet sunucuları tarafından
verilen hizmetlere uygulanmamalıdır, elektronik ticaretin
küresel boyutu göz önünde bulundurularak, Topluluk kurallarının
uluslararası kurallarla uyumlu olmasını sağlamak gerekmektedir.
Bu direktif, hukuki konularda uluslararası örgütler içindeki
(diğerleri yanında DTÖ, OECD, Uncitral) görüşmelerde ulaşılan
sonuçlara halel getirmez.
59)Elektronik
iletişimin global olma niteliğine karşın Avrupa Birliği düzeyinde
düzenleyici önlemlerin koordinasyonu, iç pazarın parçalanmasından
kaçınmak ve uygun bir Avrupa düzenleyici çerçevesi oluşturmak
için gereklidir. Bu koordinasyon çalışması uluslararası forumlarda
genel ve güçlü bir müzakere pozisyonu oluşturmaya da katkıda
bulunacaktır.
60)Elektronik
ticaretin serbest gelişimine imkan vermek için, yasal çerçeve
açık ve sade, öngörülebilir ve uluslararası alandaki kurallarla
uyumlu olmalı, böylece Avrupa sanayisinin rekabet yeteneğini
olumsuz etkilememeli veya bu sektördeki yenilikleri engellememelidir.
61)Piyasa,
küreselleşme şartları içinde elektronik araçlarla bilfiil
çalıştırılacaksa, Avrupa Birliği ve başlıca Avrupa dışı bölgeler,
mevzuatlarını ve bu konudaki görüşlerini uyumlaştırmak amacıyla
görüşmeler yapmalıdırlar.
62)Elektronik
ticaret alanında, başta aday ülkeler, gelişmekte olan ülkeler
ve Avrupa Birliği'nin ticari ortakları olmak üzere, üçüncü
ülkeler ile işbirliği güçlendirilmelidir.
63)Bu
direktifin kabulü, Üye Devletlerin, bilgi toplumu olgusunun
gelişmesiyle ortaya çıkan farklı sosyal ve kültürel etkileri
dikkate almasını engellemeyecektir. Bu durum özellikle Üye
Devletlerin, Topluluk hukukuna uygun şekilde dil, milli ve
bölgesel özellikleri, kültürel varlıklarını dikkate alarak
belirleyebilecekleri sosyal, kültürel ve demokratik hedeflerine
ulaşmaları yönünde alacakları önlemlere ayrıca halkın bilgi
toplumu hizmetlerine en geniş şekilde ulaşmalarını sağlayacak
ve bunu devam ettircek düzenlemeler yapmasına zarar vermemelidir.
Bilgi toplumunun gelişimi, her durumda, Topluluk vatandaşlarının
sayısal bir ortamda Avrupa kültürel varlıklarına ulaşmasına
imkan vermelidir.
64)Elektronik
iletişim, Üye Devletlere kültür, eğitim ve dil alanında kamu
hizmeti götürülmesiyle ilgili olarak mükemmel imkanlar sunmaktadır.
65)Konsey,
bilgi toplumunun tüketici boyutu konusundaki 19 Ocak 1999
tarihli ilke kararında (resolution), bu alanda tüketicilerin
korunması konusuna özel bir dikkat gösterilmesine ihtiyaç
olduğunu dile getirmiştir. Komisyon mevcut tüketicinin korunması
kurallarının ne ölçüde bilgi toplumu bağlamında yeterli korunma
sağladığını inceleyecek ve gerekli görülmesi halinde, bu mevzuatın
eksikliklerini ve ek önlemler gerektiren konuları saptayacaktır.
Ayrıca Komisyon gerekirse söz konusu eksiklikleri gidermek
için buna ek olarak spesifik öneriler sunacaktır.
AŞAĞIDAKİ
DİREKTİFİ KABUL ETMİŞTİR:
Bölüm
1
GENEL HÜKÜMLER
Madde 1
Amaç ve Kapsam
1. Bu Direktif, üye devletler arasında bilgi toplumu hizmetlerinin
serbest dolaşımını temin ederek, iç pazarın düzgün işleyişine
katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
2. Bu Direktif, 1. paragrafta belirlenen amaca ulaşmak için
gerekli olduğu ölçüde, iç pazara ilişkin bilgi toplumu hizmetlerine,
hizmet sunucuların kuruluşuna, ticari iletişime, elektronik
sözleşmelere, aracıların sorumluluğuna, davranış kurallarına
(codes of conduct), yargı dışı uyuşmazlıkların çözümü yollarına,
dava türlerine ve üye devletlerarası işbirliğine ilişkin belirli
ulusal hükümleri yakınlaştırmaktadır.
3. Bu Direktif, bilgi toplumu hizmetlerine uygulanan Topluluk
hukukunu, özellikle, kamu sağlığı ve tüketici çıkarları için
Topluluk tasarrufları ve bu tasarrufları uygulamaya yönelik
ulusal mevzuat tarafından öngörülen koruma düzeyine, söz konusu
mevzuatın bilgi toplumu hizmetlerinin serbest biçimde sunulmasını
kısıtlamaması şartıyla, halel getirmeksizin, geliştirir.
4. Bu direktif, devletler özel hukuku alanına yeni (ek) kurallar
getirmediği gibi, mahkemelerin yargı yetkisini de kapsamaz.
5. Bu Direktif, aşağıdaki alanlara uygulanmaz:
(a) vergilendirme alanında;
(b) 95/46/AT ve 97/66/AT Direktifleri ile düzenlenen bilgi
toplumu ile ilgili hususlara;
(c) Kartel (rekabet) hukuku tarafından düzenlenen anlaşma
ve uygulamalara ilişkin hususlara;
(d) Bilgi toplumu hizmetine ilişkin aşağıdaki faaliyetlere
:
· Kamu otoritesinin kullanılması ile doğrudan ve belirli bir
bağlantı içerdikleri ölçüde noter ve benzeri mesleklerin faaliyetlerine;
· Müvekkilin temsiline ve mahkemeler önünde çıkarlarının savunulmasına
ilişkin hususlara;
· Piyango çekilişleri ve bahis işlemleri de dahil olmak üzere,
parasal bir değerin kazanma veya kaybetme ihtimalli ortaya
konmasını içeren kumar faaliyetlerine.
6. Bu Direktif, Topluluk hukuku çerçevesinde, Topluluk düzeyinde
veya ulusal düzeyde, kültürel ve dilsel çeşitliliği geliştirmek
ve çoğulculuğu korumak üzere alınan önlemleri etkilemez.
Madde
2
Tanımlar
Bu Direktifin amaçları bakımından, aşağıdaki terimler, aşağıdaki
anlamları taşıyacaktır :
(a) "Bilgi toplumu hizmetleri" : 98/48/AT sayılı
Direktif ile değişik haliyle 98/34/AT sayılı Direktifin 1(2)
maddesi kapsamındaki hizmetler;
(b) "Hizmet sunucu" : bir bilgi toplumu hizmeti
sunan her türlü gerçek ve tüzel kişi;
(c) "yerleşik hizmet sunucu" : sabit bir işletmeyi
belirsiz bir süre için kullanarak bir ekonomik faaliyeti etkili
biçimde sürdüren bir hizmet sunucu. Hizmetin sunulması için
gerekli olan teknik araç ve teknolojilerin mevcudiyeti ve
kullanılması, kendiliğinden, hizmet sunucunun yerleşik olmasına
yol açmaz;
(d) "hizmet alıcı" : bir bilgi toplumu hizmetini,
mesleki veya başka amaçlarla, özellikle bilgiye ulaşma veya
bilgiyi erişilebilir kılma amaçları için kullanan her türlü
gerçek veya tüzel kişi;
(e) "tüketici" : kendi ticari, iş ve mesleki amaçları
dışında hareket eden her türlü gerçek kişi;
(f) "ticari iletişim" : ticari, sınai ve zanaat
içeren faaliyeti yerine getiren veya düzenlenmiş bir mesleği
icra eden bir şirket, dernek veya kişinin, mal, hizmet ve
imajını doğrudan ve dolaylı olarak geliştirmeye yönelik her
türlü ve biçimdeki iletişim. Aşağıdakiler kendiliğinden ticari
iletişim oluşturmaz :
· şirket, dernek veya kişinin faaliyetine doğrudan erişim
sağlayan bilgi, özellikle bir Internet sayfası (domain name)
ve elektronik posta adresi;
· şirket, dernek veya kişinin mal, hizmet ve imajına ilişkin
bağımsız biçimde bir araya getirilmiş bilgi, özellikle mali
bir edim içermemesi halinde;
(g) "düzenlenmiş meslek": 89/48/AET sayılı ve 21
Aralık 1988 tarihli en az üç yıllık bir mesleki eğitim veya
öğretimin tamamlanması üzerine verilen yüksek öğretim diplomalarının
tanınmasına ilişkin bir genel sistem öngörülmesi ile ilgili
Konsey Direktifinin 1(d) maddesi anlamında (26), veya 92/51/AET
sayılı 18 Haziran 1992 tarihli mesleki eğitim ve öğretimin
tanınması alanında ikinci bir genel sistem öngören 89/48/AET
sayılı Direktifi tamamlamak üzere çıkarılan Konsey Direktifinin
1(f) maddesi anlamında herhangi bir meslek;
(h) "koordine alan" : üye devletlerin hukuk sistemlerinde
bilgi toplumu hizmeti sunanlara ve bilgi toplumu hizmetlerine
uygulanmak üzere öngörülen ve genel niteliği haiz olmalarına
ya da özellikle bu amaç için öngörülmüş olmalarına bakılmaksızın
uygulanan şartlar;
i) koordine alan, hizmet sunucunun uymakla yükümlü olduğu
aşağıdaki hususlarla ilgilidir:
· bir bilgi toplumu hizmet faaliyetine başlamaya ilişkin kalifikasyonlar,
izin ve bildirim gibi şartlar;
· bir bilgi toplumu hizmeti faaliyetinin yerine getirilmesine
ilişkin, hizmet sunucunun davranışlarına ilişkin şartlar,
reklama ve sözleşmelere uygulananlar da dahil olmak üzere
hizmet kalitesi ve içeriğine ilişkin şartlar veya hizmet sunucunun
sorumluluğuna ilişkin şartlar;
ii) Koordine alan aşağıdakiler gibi şartları kapsamaz:
· Mallara uygulanacak şartlar
· Malların teslimine uygulanacak şartlar
· Elektronik araçlarla sunulmayan hizmetlere uygulanan şartlar
Madde
3
İç Pazar
1. Her üye devlet, kendi ülkesinde yerleşik (kurulmuş, merkezi
bulunan) bir hizmet sunucunun sunduğu bilgi toplumu hizmetlerinin
söz konusu üye devlette koordine alanlar kapsamına giren ulusal
hükümlere uymasını temin eder.
2. Üye devletler, koordine alanlar kapsamına giren nedenlerle,
bir başka üye devletten bilgi toplumu hizmetlerinin sunulmasını
kısıtlayamazlar.
3. 1. ve 2. Paragraflar, Ek'te atıfta bulunulan alanlarda
uygulanmaz.
4. Üye devletler, belirli bir bilgi toplumu hizmeti ile ilgili
olarak, 2. Paragraftan ayrılmaya (sapmaya) yönelik önlemleri
aşağıdaki şartların yerine gelmesi halinde alabilirler:
(a) Söz konusu önlemler:
(i) aşağıdaki nedenlerden biri dolayısıyla gerekli olmalıdır
:
· kamu politikası, özellikle suçların önlenmesi, soruşturulması,
yakalanması ve dava edilmesi nedenleriyle, küçüklerin korunması
ve ırk, cinsiyet, din, milliyet temellerinde nefreti kışkırtacak
her türlü faaliyete karşı mücadele nedenleriyle ve bireylerin
insan onurunun ihlalinin önlenmesini de kapsamak üzere;
· kamu sağlığının korunması
· ulusal güvenlik ve savunmanın güvence altına alınması da
dahil olmak üzere, kamu güvenliği;
· yatırımcılar da dahil olmak üzere, tüketicilerin korunması,
(ii) (i) bendinde belirtilen amaçları tehlikeye düşüren veya
bu amaçları tehlikeye düşürme konusunda ciddi ve ağır bir
risk içeren, belirli bir bilgi toplumu hizmetine karşı alınmış
önlemler;
(iii) alınacak önlemler bu amaçlarla orantılı olmalıdır.
(b) Üye devletler, söz konusu önlemler alınmadan önce ve cezai
soruşturmalar çerçevesinde yürütülen faaliyetler ve ön prosedürler
de dahil olmak üzere mahkeme prosedürlerine halel getirmeksizin;
· 1. Paragrafta belirtilen üye devletten önlem almasını talep
etmiş olmalı ve ilgili üye devlet bu tarz önlemleri almamış
olmalı ya da alınan önlemler yetersiz olmalıdır;
· Komisyona ve 1. Paragrafta belirtilen üye devlete bu tarz
önlemleri alma niyetini bildirmiş olmalıdır.
5. Üye devletler acil durumlarda 4(b) paragrafında öngörülen
koşullardan ayrılabilir. Bu durumda, üye devletin aciliyetin
mevcudiyetine ilişkin gerekçelerini de içermek üzere, mümkün
olan en kısa zamanda, aldıkları önlemleri Komisyona ve 1.
Paragrafta belirtilen üye devlete bildirilecektir.
6. Üye devletlerin söz konusu önlemleri almaları imkanına
halel getirmeksizin, Komisyon, bildirilen önlemlerin Topluluk
hukukuna uygunluğunu mümkün olan en kısa sürede inceleyecek;
önlemin Topluluk hukukuna aykırı olduğu sonucuna varması halinde,
ilgili üye devletten önerilen önlemleri almaktan kaçınmasını
veya acil olarak söz konusu önlemlerin uygulanmasına son vermesini
talep edecektir.
II.
Bölüm
İLKELER
Madde 4
Önceden (Ön) İzin Alınmasını Engelleme İlkesi
1. üye devletler, bir bilgi toplumu hizmeti sunucusunun bu
faaliyete başlamasının veya icrasını devam ettirmesinin önceden
izin şartına veya eş etki doğuran başka bir şarta tabi tutulmamasını
temin ederler.
2. 1. Paragraf, özel olarak ve münhasıran bilgi toplumu hizmetini
hedeflemeyen veya 97/13/AT sayılı ve 10 Aralık 1997 tarihli
telekomünikasyon hizmetleri alanında genel izinler ve bireysel
lisanslar konusundaki Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifinde
düzenlenen izin sistemlerine halel getirmez.
Madde 5
Sağlanması Gereken Genel Bilgi
1. Topluluk hukuku tarafından öngörülen diğer bilgi şartlarına
ek olarak, üye devletler, hizmet sunucusunun aşağıda belirtilmiş
olan bilginin, kolay, doğrudan ve sürekli olarak hizmet alıcılarına
ve yetkili makamlara ulaşmasını temin eder :
(a) hizmet sunucunun adı
(b) hizmet sunucunun yerleşik olduğu coğrafi adres,
(c) hizmet sunucuya ilişkin ayrıntılar, elektronik posta adresi
de dahil olmak üzere, kendisine hızlı bir biçimde ulaşılmasına
ve doğrudan ve etkili biçimde iletişim kurulmasına imkan verecek
bilgiler,
(d) hizmet sunucu ticaret veya benzeri bir kamu siciline kayıtlı
ise, kayıtlı olduğu ticari sicil ve sicil kayıt numarası veya
bu şekilde teşhis edilmesine imkan verecek eş etkili vasıtalar
(e) faaliyetin bir izin sistemine tabi olduğu durumlarda,
ilgili denetim makamına ilişkin hususlar
(f) düzenlenmiş mesleklerle ilgili olarak,
· hizmet sunucunun kayıtlı olduğu herhangi bir meslek örgütü
veya benzeri kuruluş,
· mesleki unvan ve verildiği üye devlet,
· yerleşik bulunulan üye devlette uygulanan mesleki kurallara
ve bunlara ne şekilde ulaşılabileceğine dair bir atıf (ibare)
(gönderme)
(g) hizmet sunucunun KDV'ye tabi bir faaliyette bulunması
halinde, 77/388/AET sayılı ve 17 Mayıs 1977 tarihli üye devletlerin
dolaylı vergilere ilişkin kanunlarının uyumlaştırılması- katma
değer vergisi alanında ortak bir sistem : değerlendirme konusunda
tek tip bir esas belirlenmesi (29) alanındaki Konsey Direktifinin
22(1). Maddesi çerçevesinde atıfta bulunulan kimlik numarası
2. Topluluk hukuku tarafından öngörülen diğer enformasyon
şartlarına ek olarak, üye devletler en azından, bilgi toplumu
hizmetleri fiyatlara atıfta bulunduğunda, bunların açıkça
ve belirsizliğe yol açmayacak biçimde ve özellikle, vergi
ve teslimat masraflarını içerip içermediklerini kapsayacak
şekilde belirtilmesini temin edecektir.
Kısım
2: Ticari İletişim
Madde 6
Sağlanacak Bilgi
Topluluk hukuku tarafından öngörülen diğer bilgi şartlarına
ek olarak, üye devletler bir bilgi toplumu hizmetinin (bir)
parçasını veya kendisini oluşturan ticari iletişimin, en azından
aşağıdaki şartlara uygun olmasını temin eder:
(a) ticari iletişim bu haliyle açıkça belirlenebilir olmalıdır.
(b) Ticari iletişimin adına yapıldığı gerçek veya tüzel kişi
açıkça belirlenebilir olmalıdır.
(c) İndirimler, primler ve hediyeler gibi promosyonlar, hizmet
sunucunun yerleşik olduğu üye devlette izin verilmesi halinde,
açıkça belirlenebilir olmalı; bu promosyonları kazanmak için
yerine getirilmesi gereken koşullar kolayca erişilebilir olmalı
ve açıkça ve belirsizliğe yer bırakmayacak biçimde sunulmalıdır.
(d) Promosyon amaçlı yarışma veya oyunlar, hizmet sunucunun
yerleşik olduğu üye devlette izin verildiği takdirde, kolayca
belirlenebilir olmalı ve katılım için yerine getirilmesi gereken
koşullar, açıkça ve belirsizliğe yer bırakmayacak biçimde
sunulmalıdır.
Madde
7
Talep Edilmemiş Ticari İletişim
1. Topluluk hukuku tarafından öngörülen diğer şartlara ek
olarak, elektronik posta yoluyla talep edilmemiş ticari iletişime
izin veren üye devletler, kendi ülkelerinde yerleşik bir hizmet
sunucu tarafından sunulan bu ticari iletişimin alıcı tarafından
alınır alınmaz açıkça ve belirsizliğe yer vermeyecek biçimde
belirlenebilir olmasını temin edecektir.
2. 97/7/AT sayılı Direktif ve 97/66/AT sayılı Direktife halel
getirmeksizin, üye devletler elektronik posta yoluyla talep
edilmemiş ticari iletişim sağlayan hizmet sunucuların, bu
tarz ticari iletişim almak istemeyen gerçek kişilerin kendilerini
kaydedebilecekleri opt-out kayıtlarına düzenli biçimde başvurmalarını
ve bunlara riayet etmelerini temin edecektir.
Madde
8
Düzenlenmiş Meslekler
1. Üye devletler, düzenlenmiş bir mesleğe mensup bir kişi
tarafından sunulan bir bilgi toplumu hizmetinin bir parçasını
veya kendisini oluşturan ticari iletişimin kullanımına verilecek
iznin, özellikle, ilgili mesleğin bağımsızlığı ve onuru ile
meslek sırrı ve müşterilere ve diğer meslek sahiplerine gösterilecek
adilane tutumla ilgili meslek kurallarına tabi olmasını temin
edecektir.
2. Meslek örgüt ve birliklerinin özerkliğine halel getirmeksizin,
üye devletler ve Komisyon, 1. Paragrafta belirtilen kurallara
uygun olarak, ticari iletişim amaçları ile verilebilecek bilgi
türlerini belirlemek amacıyla mesleki örgüt ve birliklerin
Topluluk çapında davranış kuralları öngörmelerini teşvik eder.
3. 2. Paragrafta belirtilen bilgiye ilişkin olarak, iç pazarın
düzgün işleyişini temin açısından gerekli olabilecek Topluluk
girişimlerinin önerilerinin hazırlanması sırasında, Komisyon,
Topluluk çapında uygulanan davranış kurallarını gerektiği
biçimde göz önüne alacak ve ilgili meslek örgüt ve birlikleriyle
yakın işbirliği içinde hareket edecektir.
4. Bu Direktif, düzenlenmiş mesleklerin faaliyetlerine erişim
ve kullanıma ilişkin Topluluk Direktifleri ile bir arada uygulanacaktır.
Kısım 3: Elektronik Vasıtalarla Yapılan Sözleşmeler
Madde 9
Sözleşmelere Uygulanacak Kurallar
1. Üye devletler, kendi hukuk sistemlerinin, sözleşmelerin
elektronik vasıtalarla akdedilmesine izin vermesini temin
edeceklerdir. Üye devletler, özellikle sözleşme sürecine uygulanan
şartların elektronik sözleşmelerin kullanılmasına engel oluşturacak
ya da bu çeşit sözleşmelerin elektronik vasıtalarla yapılmış
olması nedeniyle hukuki etkiden ve geçerlilikten mahrum kalmalarına
neden olacak şekilde uygulanmamasını temin edeceklerdir.
2. Üye devletler, 1. Paragrafın, aşağıdaki kategorilerin hepsine
veya bazılarına uygulanmamasını kararlaştırabilir:
(a) taşınmaz mülkiyeti haklarını doğuran veya transfer eden
sözleşmeler, kira hakları hariç olmak üzere;
(b) mahkemelerin, kamu makamlarının veya kamu otoritesi kullanan
mesleklerin müdahalesini (dahil olmasını) gerektiren sözleşmeler;
(c) garanti (kefalet) sözleşmeleri ve kendi ticari, iş veya
mesleki amaçları dışında hareket eden kişilerce verilen munzam
teminat sözleşmeleri
(d) aile hukuku ve miras hukuku kapsamına giren sözleşmeler.
3. Üye devletler, Komisyona, 2. Maddede belirtilen kategorilerden
hangilerine 1. Paragraf hükümlerini uygulamayacaklarını belirteceklerdir.
Üye devletler, her 5 yılda bir Komisyona 2. Paragrafın uygulanmasına
ilişkin bir rapor sunacaklar ve burada paragraf 2(b)'de belirtilen
1. Paragrafın uygulanmadığı kategoriyi muhafaza etmelerini
gerektiren nedenleri açıklayacaklardır.
Madde
10
Sunulacak Bilgi
1. Topluluk hukuku tarafından öngörülen diğer bilgi şartlarına
ek olarak, üye devletler, tüketici olmayan taraflarca aksine
anlaşılmış olması hali dışında, en azından aşağıdaki bilginin
hizmet sunucu tarafından açıkça, kapsamlı olarak; belirsizliğe
yer bırakmayacak biçimde ve hizmetin alıcısı tarafından siparişte
(teklifte) bulunulmasından önce, sunulmasını temin edeceklerdir:
(a) sözleşmenin yapılması için izlenecek farklı teknik adımlar;
(b) yapılan sözleşmenin hizmet sunucu tarafından dosyalanıp
dosyalanmayacağı ve erişiminin mümkün olup olmayacağı;
(c) Siparişin yapılmasından önce girdi (input) hatalarının
belirlenmesine ve düzeltilmesine ilişkin teknik araçlar;
(d) Sözleşmenin yapılması için başvurulabilecek diller.
2. Üye devletler, tüketici olmayan taraflar arasında aksine
anlaşılmış olması hali dışında, hizmet sunucunun kendisinin
tabi olduğu herhangi bir ilgili davranış kuralını ve bu kurallara
elektronik olarak ne şekilde başvurulabileceğini belirtmesini
temin edeceklerdir.
3. Alıcıya sunulan sözleşme hükümlerinin ve genel şartların,
bu alıcı tarafından saklanmasına ve yeniden üretilmesine imkan
verecek bir şekilde sağlanması gereklidir.
4. 1. ve 2. Paragraflar, münhasıran elektronik posta değişimi
veya eşi bireysel iletişimle yapılan sözleşmelere uygulanmaz.
Madde
11
Sipariş verilmesi
1. Üye devletler, tüketici olmayan taraflar arasında aksine
anlaşılmış olması hali dışında, hizmet alıcısının siparişini
elektronik araçlarla vermiş olması halinde aşağıdaki ilkelerin
uygulanmasını temin eder:
· Hizmet sunucu, alıcının siparişini aldığını gecikmeden ve
elektronik araçlarla bildirmelidir.
· Sipariş ve alındığının bildirilmesi muhatapları olan tarafların
erişiminin mümkün olduğu anda gerçekleşmiş sayılır.
2. Üye devletler, tüketici olmayan taraflar arasında aksinin
kararlaştırılmış olması hali dışında, hizmet sunucunun hizmeti
alıcısına uygun, etkili ve erişilebilir teknik araçlar sunarak,
sipariş verilmeden önce girdi hatalarının tespiti ve düzeltilmesini
mümkün kılmalarını temin edeceklerdir.
3. paragraf 1, birinci bent ve paragraf 2, münhasıran elektronik
posta değişimi veya eşi bireysel iletişimler aracılığıyla
yapılan sözleşmelere uygulanmaz.
Kısım
4: Ara Hizmet Sunucuların Sorumluluğu
Madde 12
"mere conduit" : basit iletim
1. Bir bilgi toplumu hizmetinin,hizmet alıcısı tarafından
sağlanan bir bilgi iletişim ağı içinde iletiminden oluşması
veya iletişim ağına erişimi sağlaması halinde, üye devletler,
hizmet sunucunun, aşağıdaki şartları yerine getirmesi halinde
iletilen bilgiden sorumlu tutulmamasını temin edeceklerdir
:
(a) İletimi sunucu başlatmamış ise;
(b) İletimin alıcısını sunucu seçmemiş ise;
(c) İletimde yer alan bilgiyi sunucu seçmemiş veya değiştirmemişse.
2. 1. paragrafta belirtilen iletim ve erişimin temini eylemleri
iletilen bilginin otomatik, ara ve geçici saklanmasını sadece
iletişim ağında iletimini gerçekleştirmek amacıyla yapılması
ve bilginin, iletimi için makul ölçüde gerekli olan süreden
daha fazla saklanmaması halinde içerir.
3. Bu madde, bir mahkeme veya idari makamın, üye devletlerin
hukuk sistemlerine uygun olarak, hizmet sunucunun ihlali sona
erdirmesini veya önlemesini talep etme imkanını etkilemez.
Madde
13
"caching"
1. Bir bilgi toplumu hizmetinin hizmetin alıcısı tarafından
sağlanan bir bilgi iletişim ağında yayınından oluşması durumunda,
üye devletler bilginin hizmet sunucusunun otomatik, ara ve
geçici saklanmasından dolayı, bilginin istekleri üzerine diğer
hizmet alıcılarına (onward) iletimini daha etkili hale getirmekten
başka amacı bulunmaksızın bilginin ara ve geçici biçimde saklanmasından,
aşağıdaki şartlara uyması halinde sorumlu tutulmamasını temin
edeceklerdir :
(a) sunucu bilgiyi değiştirmiyor ise;
(b) sunucu bilgiye erişimin şartlarına uygun davranmış ise;
(c) sunucu bilginin güncelleştirilmesine ilişkin, endüstri
tarafından genel olarak benimsenen ve kullanılan bir şekilde
belirlenen kurallara uygun davranmışsa;
(d) sunucu, endüstri tarafından genel olarak benimsenen ve
kullanılan, bilginin kullanılmasına ilişkin veri elde edilmesine
ilişkin teknolojinin hukuka uygun kullanımına müdahale etmiyorsa;
ve
(e) sunucu ilk yayın kaynağındaki bilginin ağdan kaldırıldığına
ilişkin bilgi elde ettiğinde veya bu bilgiye erişim imkanı
engellendiğine veya erişimin engellenmesine ilişkin bir mahkeme
veya idari makam emri bulunduğunu öğrendiğinde, özenli bir
biçimde hareket ederek, sakladığı bilgiyi kaldırmalı veya
erişimini engellemelidir.
2. Bu madde, bir mahkeme veya idari makamın, üye devletlerin
hukuk sistemlerine uygun olarak, hizmet sunucunun ihlali sona
erdirmesini veya önlemesini talep etme imkanını etkilemez.
Madde
14
Hosting
1. Üye devletler, hizmetin alıcısı tarafından sağlanan bir
bilginin saklanmasından oluşan bir bilgi toplumu hizmetinin
sunulması halinde, üye devletler hizmet sunucunun hizmet alıcısı
tarafından talep edilen bilginin saklanmasından dolayı sorumlu
tutulmamasını, aşağıdaki şartların gerçekleşmesi halinde,
temin ederler :
(a) sunucu, yasadışı faaliyet veya bilgi hakkında bilgi sahibi
değilse, tazminat talepleri açısından, yasadışı faaliyet veya
bilginin anlaşılabileceği maddi vakıa ve şartlardan haberi
bulunmuyorsa; veya sunucu bu bilgiyi edinmesi veya durumun
farkına varması üzerine, bilgiyi kaldırır veya erişimini engellemekte
özenli biçimde hareket ederse.
2. 1. Paragraf, hizmet alıcısının sunucunun yetkisi ve kontrolü
dahilinde hareket etmesi halinde uygulanmaz.
3. Bu madde, bir mahkeme veya idari makamın, üye devletlerin
hukuk sistemlerine uygun olarak, hizmet sunucunun ihlali sona
erdirmesini veya önlemesini talep etme imkanını etkilemediği
gibi, üye devletlerin bilginin kaldırılması ya da erişiminin
engellenmesini düzenleyen prosedürler öngörmesi imkanını da
etkilemez.
Madde
15
Kontrol için genel bir yükümlülük bulunmaması
1. Üye devletler, sunuculara, 12, 13 ve 14. Maddelerde düzenlenen
hizmetlerin sunumu sırasında, yayınladıkları veya sakladıkları
bilgiyi kontrol etmeleri ya da yasadışı faaliyete işaret eden
maddi vakıa ve durumları aktif olarak araştırmaları hususunda
genel bir yükümlülük yükleyemez.
2. Üye devletler, bilgi toplumu hizmeti sunucuları için, yetkili
kamu makamlarını iddia edilen yasadışı faaliyetler veya hizmetlerin
alıcıları tarafından sunulan bilgiler konusunda derhal haberdar
etme veya istekleri üzerine, yetkili makamlara aralarında
saklama anlaşması bulunan hizmetlerin alıcılarının belirlenmesine
imkan verecek bilgiyi iletme yükümlülüğünü yükleyebilirler.
3:
Bölüm
UYGULAMA
Madde 16
Davranış Kuralları (Codes of Conduct)
1. Üye devletler ve Komisyon, aşağıdaki hususları teşvik edeceklerdir
:
(a) Ticaret, meslek ve tüketici birlik ve örgütlerinin, 5-15.
Maddelerin gerektiği gibi uygulanmasını sağlamaya yönelik
Topluluk düzeyinde davranış kuralları belirlemelerini
(b) Ulusal veya Topluluk düzeyinde hazırlanan davranış kuralları
tasarılarının Komisyona ihtiyari biçimde iletilmesini;
(c) Bu davranış kurallarına Topluluk dillerinde ve elektronik
araçlarla erişilmesinin mümkün kılınmasını;
(d) Ticaret, meslek ve tüketici birlik ve örgütleri tarafından,
davranış kurallarının uygulanmasına ve elektronik ticarete
ilişkin uygulama, alışkanlık ve gelenekleri ne şekilde etkilediğine
dair değerlendirmelerinin üye devletlere ve Komisyona iletilmesini;
(e) Küçüklerin ve insan onurunun korunmasına yönelik davranış
kurallarının tespitini.
2. Üye devletler ve Komisyon, tüketicileri temsil eden birlik
ve örgütlerin kendi çıkarlarını etkileyen ve paragraf 1(a)
uyarınca saptanan davranış kurallarının hazırlanmasına ve
uygulanmasına katılımını teşvik ederler. Uygun olduğu durumlarda
kendi özel ihtiyaçlarının dikkate alınmasını temine yönelik
olarak görme engellileri ve özürlüleri temsil eden birliklere
de danışılmalıdır.
Madde
17
Uyuşmazlığın Yargı Dışı Yollarla Çözülmesi (out of court)
1. Üye devletler, bir bilgi toplumu hizmeti sunucusu ile alıcısı
arasında uyuşmazlık çıkması halinde mevzuatlarının uyuşmazlığın
çözümü için, ulusal hukuklarında başvurulabilen uygun elektronik
araçlar da dahil olmak üzere, yargı dışı (out-of-court) yollara
başvurulmasını engellememesini temin edeceklerdir.
2. Üye devletler, yargı dışı çözümden sorumlu makamları, özellikle,
tüketici uyuşmazlıklarının ilgili taraflar için yeterli usul
garantileri öngörmesini sağlayacak şekilde işlemesi konusunda
teşvik edeceklerdir.
3. Üye devletler, yargı dışı uyuşmazlık çözümünden sorumlu
makamları, bilgi toplumu hizmetleri alanında verdikleri önemli
kararlardan Komisyonu haberdar etmeleri ve elektronik hizmete
ilişkin uygulamalar, kullanımlar ve gelenekler konusunda diğer
her türlü bilgiyi iletmeleri konusunda teşvik edeceklerdir.
Madde 18
Davalar türleri
1. Üye devletler, ulusal hukukta bilgi toplumu hizmeti faaliyetleri
ile ilgili olarak, geçici önlemler de dahil olmak üzere, iddia
edilen herhangi bir ihlali sona erdirecek ve ilgili çıkarların
daha fazla zarar görmesini önleyecek önlemlerin hızlı bir
biçimde alınmasını mümkün kılacak dava türlerinin mevcudiyetini
temin edeceklerdir.
2. 98/27/AT sayılı Direktifin Eki aşağıdaki şekilde tamamlanmaktadır
:
"2000/31/AT sayılı, 8 Haziran 2000 tarihli Avrupa Parlamentosu
ve Konsey, iç pazarda bilgi toplumu hizmetlerinin bazı hukuki
unsurları, özellikle elektronik ticaret hakkındaki Direktifi,
(Elektronik Ticaret Hakkında Direktif) RG L 178 17.7.2000,
s.1)
Madde 19
İşbirliği
1. Üye devletler, bu Direktifin etkili biçimde uygulanması
için gerekli, yeterli denetim ve soruşturma araçlarına sahip
olacaklar ve hizmet sunucuların kendilerine gerekli bilgiyi
sunmalarını temin edeceklerdir.
2. Üye devletler, diğer üye devletlerle işbirliğine gidecekler
ve bu amaca yönelik olarak bir veya daha fazla irtibat noktası
tayin ederek bunlarla ilgili ayrıntıları diğer üye devletlere
ve Komisyona ileteceklerdir.
3. Üye devletler mümkün olan en çabuk şekilde ve ulusal hukuka
uygun olarak, diğer üye devletlerden veya Komisyondan talep
edilen yardım ve bilgiyi, uygun elektronik araçlar da dahil
olmak üzere temin edeceklerdir.
4. Üye devletler, en azından elektronik yollarla erişilebilecek
ve hizmet alıcı ve sunucuların aşağıdaki konularda bilgi alabileceği
irtibat noktaları tesis edeceklerdir:
(a) Sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerin yanı sıra, uyuşmazlık
durumunda başvurulabilecek, bu mekanizmaların kullanımı ile
ilgili uygulamaya yönelik hususlar da dahil olmak üzere, şikayet
ve telafi yolları hakkında ;
(b) Daha fazla bilgi ve yardım alabilecekleri makam, birlik
ve örgütlerle ilgili
5. Üye devletler, kendi ülkelerinde bilgi toplumu hizmetleri
ve elektronik ticaret uygulamaları, kullanımları ve adetleri
konularındaki uyuşmazlıklarla ilgili alınan önemli idari veya
yargısal kararların Komisyona iletilmesini teşvik edeceklerdir.
Komisyon bu kararları diğer üye devletlere iletilecektir.
Madde
20
Yaptırımlar
Üye devletler bu Direktif uyarınca benimsenen ulusal hükümlerin
ihlali halinde uygulanacak yaptırımları belirleyecek ve bu
yaptırımların uygulanmasını temin için gerekli her türlü önlemi
alacaklardır.
Bölüm
IV
SON HÜKÜMLER
Madde 21
Gözden Geçirme (inceleme)
1. 17 Temmuz 2003'ten önce ve bu tarihten itibaren her iki
yılda bir olmak üzere, Komisyon, Avrupa Parlamentosuna Konseye
ve Ekonomik Sosyal Komiteye bu Direktifin uygulanmasına yönelik
bir raporu sunacak ve bu rapor, gerekli olduğu takdirde Direktifi
bilgi toplumu hizmetleri alanındaki hukuki, teknik ve ekonomik
gelişmelere uyduracak, özellikle suçun önlenmesi, küçüklerin
korunması, tüketicinin korunması ve iç pazarın düzgün işleyişi
ile ilgili önerileri de içerecektir.
2. Bu Direktifin uygulanması gereğini incelerken rapor özellikle
hyperlinks ve location tool hizmetleri sunucularının sorumluluğu,
"bildirim ve indirme" ("notice and take down")
prosedürleri ve içeriğin indirilmesinin ardından sorumluluğun
tayini konularında önerilerin gerekliliğini ele alacaktır.
Rapor aynı zamanda teknik gelişmelerin ışığında madde 12 ve
13'te öngörülen sorumluluktan muafiyet için ek koşulların
gerekli olup olmadığını ve elektronik posta yoluyla talep
edilmemiş ticari iletilere iç pazar ilkelerinin uygulanması
ihtimalini ele alacaktır.
Madde
22
İç Hukuka Geçirme
1. Üye devletler 17 Ocak 2002 tarihinden önce bu direktife
uyum sağlamak üzere gerekli kanun, düzenleme ve idari hükümleri
yürürlüğe koyacaklardır. Üye devletler bu hususta Komisyonu
haberdar edeceklerdir.
2. Üye devletler, 1. Paragrafta belirtilen önlemleri aldıklarında,
bu düzenlemeler bu direktife bir gönderme içerecek veya resmi
yayımları sırasında böyle bir göndermeye yer verecektir. Bu
göndermenin yapılma yöntemleri üye devletler tarafından belirlenecektir.
Madde
23
Yürürlüğe giriş
Bu Direktif, Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde yayımlandığı
gün yürürlüğe girer.
Madde
24
Muhataplar
Bu Direktif üye devletleri muhatap alır.
8
Haziran 2000 tarihinde Lüksembourg'da hazırlanmıştır.
Avrupa
Parlamentosu adına
Başkan
N. Fontaine
Konsey
adına
Başkan
G. d'Oliveira Martins
|